افترا به انبیا

💡 آنجا هر كس به (جزاى ) آنچه از پيش فرستاده، مبتلا شود و به سوى سرپرست حقيقىخودشان (خداوند) برگردانده شوند و آنچه به افترا ودروغ خدا مى پنداشتند، از پيش ‍چشمشان محو شود.

💡 و ابوحيان گفته كه: (او بر ثقات، افترا مى بست و حديثجعل مى كرد و حلال نيست ذكر او در كتب مگر براى قدح در او.)

💡 زان افترا و غیبت و غوغا و سرکشی لب بسته پاکشیده به دامان چگونه‌ای

💡 152 - آنها كه گوساله را (معبود خود) انتخاب كردند به زودى خشم پروردگار و ذلتدر زندگى دنيا به آنها مى رسد، و اينچنين كسانى را كه (بر خدا) افترا مى بندند كيفرمى دهيم.

💡 جواب آنكه: تاكنون در هيچ كتابى از كتب شيعه از متقدّمين و متاءخّرين فقها و محدّثين و مؤمنين و منتحلين اماميه، چنين مطلبى كه آن حضرت از روز غيبت تاكنون در سردابى است ديدهو شنيده نشده و در آخر باب هفتم بيشتر از اين توضيح جواب اين افترا شود و معلوم شودكه جاهل و جزاف گو كيست و بر چه كسانى بايد خنديد!

💡 در آموزه‌های اخلاقی، تهمت زدن و افترا به انبیا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین گناهان و کارهای ناپسند در تاریخ بشریت شناخته می‌شود.

💡 بسیاری از ادیان تأکید دارند که هیچ‌کس حق ندارد با استفاده از دروغ و افترا به انبیا، جایگاه والای آنان را خدشه‌دار کند.

💡 با وجود تمام چالش‌ها، حقیقت پیامبران همواره پیروز شده و هرگونه افترا به انبیا در نهایت با کشف حقیقت و نابودی دروغ رد شده است.