اطعام به اسیر
اصطلاح «اطعام به اسیر» به معنای غذا دادن، سیر کردن و تأمین خوراک فردی است که در اسارت قرار دارد و از آزادی و امکانات عادی زندگی محروم شده است. این مفهوم در فرهنگ اسلامی تنها به تأمین نیاز جسمی اسیر محدود نمیشود، بلکه نشانهای از انساندوستی، مهربانی، کرامت اخلاقی و رعایت حقوق انسانی حتی در برابر کسانی است که ممکن است در گذشته دشمن یا طرف مقابل بوده باشند. اطعام اسیر در آموزههای دینی از رفتارهای پسندیده و از ویژگیهای افراد نیکوکار و پرهیزگار شمرده شده است، زیرا انجام این کار بیانگر آن است که انسان از روی اخلاص، نوعدوستی و برای جلب رضایت خداوند به نیازمندان و افراد ناتوان کمک میکند. در این نگرش، اسیر با وجود شرایط خاص خود، شایسته برخورداری از احترام، حمایت و رسیدگی است و نباید از حقوق اولیه انسانی محروم شود. اطعام به اسیر همچنین نمادی از گذشت، رحمت و توجه به ارزشهای اخلاقی در جامعه به شمار میآید و نشان میدهد که کمک به دیگران نباید به دوستی، خویشاوندی یا همفکری محدود شود. این عمل در متون دینی از مصادیق احسان و نیکوکاری معرفی شده و برای کسانی که با نیت پاک به اسیران غذا میدهند، پاداش و اجر معنوی بزرگ در نظر گرفته شده است. بنابراین، «اطعام به اسیر» به معنای خوراک دادن و رسیدگی به فرد اسیر از روی مهربانی، انسانیت و انگیزههای الهی است و نمونهای از رفتارهای اخلاقی و ارزشمند در فرهنگ اسلامی محسوب میشود.
مترادفها
غذا دادن به اسرا
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اطعام به اسیر (قرآن). در این آیه خداوند اطعام کنندگان به اسیر را مدح کرده، در آیات بعد به آنان پاداش نیک و حفظ از عذاب قیامت را وعده داده است: «فَوَقـهُمُ اللّهُ شَرَّ ذلِکَ الیَومِ و لَقـّهُم نَضرَةً و سُرورا».در روایات نیز اطعام اسیران و احسان و نیکی به آنان سفارش شده است.
در قرآن اطعام به اسیر، از صفات نیک ابرار شمرده شده است آنجا که می فرماید: ان الابرار... • ویطعمون الطعام علی حبه... واسیرا.
رضایت خدا در اطعام به اسیر
درباره اطعام به اسیر، از سوی اهل بیت علیهم السّلام سفارش شده است و در قرآن به آن اشاره شده است، مثل آیات: ان الابرار... ویطعمون الطعام علی حبه... واسیرا. (در تفاسیر شیعه و سنی، روایاتی آمده است که آیات مذکور درباره اطعام حضرت علی، فاطمه، حسن و حسین علیهم السّلام نازل شده است.)
حکم اطعام با اسیر
یکی از مواردی که در قرآن به آن اشاره شده است، استحباب اطعام به اسیر می باشد آنجا که می فرماید: ویطعمون الطعام علی حبه... واسیرا. و به پاس دوستی خدا، بینوا و یتیم و اسیر را خوراک می دادند.
پاداش اطعام به اسیر
...