اصل الشعر

کلمه‌ی «اصل‌ الشعر» در فارسی به پیازک مو یا بن موی سر اشاره دارد، یعنی بخشی از پوست که مو از آن رشد می‌کند و موی بدن یا سر بر آن استوار است. این واژه از ترکیب عربی «اصل» به معنای پایه و ریشه و «الشعر» به معنای مو تشکیل شده است. اصل‌ الشعر در زیست‌شناسی و پزشکی به بیخ یا ریشه‌ی مو گفته می‌شود که شامل سلول‌های زاینده مو و فولیکول است و مسئول رشد و تغذیه‌ی مو می‌باشد. در طب سنتی و متون قدیمی فارسی، اصل‌ الشعر اهمیت زیادی داشته و برای توصیف سلامت مو و مراقبت‌های آن به کار می‌رفته است. همچنین واژه در متون تشریحی به عنوان اصطلاحی علمی برای بیان محل استوار شدن موی انسان یا حیوانات استفاده می‌شود. از نظر دستوری، این واژه اسم مرکب و توصیفی است که بر بخش زیستی و ساختاری مو تأکید دارد. اصل‌ الشعر در فهم رشد مو، مراقبت‌های بهداشتی و زیبایی مو کاربرد دارد. در متون پزشکی، شناخت آن به درمان ریزش مو و تقویت رشد مو کمک می‌کند.