اسپ یام

اسپ یام. [ اَ پ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اسپی که برای داک چوکی در منازل گذارند. علامی فهامی نوشته: میرزا کوکه را از گجرات به اسپ یام طلب فرمودند. ( آنندراج ). اسپ نوبتی. رجوع به یام شود.

اسبی که برای داک چوکی در منازل گذارند.

💡 یلان سینه و رام و ایزد گسسپ مرین کشته را بست باید بر اسپ

💡 ندارند اسپ اندر آن بوم هیچ نه کس داند اندر سواری پسیچ

💡 ز اسپ اندر افتاد و زنهار خواست بدو گفت بهرام برگوی راست

💡 فرستاد نزدیک دانا به هند بسی اسپ و دینار و چندی پرند

💡 سپه سوی ایران برفتن گرفت هوا گرد اسپان نهفتن گرفت

💡 به پیش سپه راند طهماسپ اسپ بزد تیغ بر دست بانو گشسپ