لغت نامه دهخدا
اسماء مشترکه. [ اَ ءِ م ُ ت َ رِ ک َ / ک ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اگر یک لفظ بر معانی بسیار دلالت کند آنرا الفاظ متفقه خوانند و از دو نوع خالی نبود: یا بوضع اول به ازاء بعضی از آن معانی نهاده باشند و بسبب مناسبتی یا مشابهتی بر دیگر معانی اطلاق کنند... و یا نه چنین بود، بلکه همه در وضع متساوی باشند بی اولویتی، مانند اطلاق چشمه بر چشمه آب و چشمه ٔترازو و چشمه آفتاب، و قسم اول را متشابهه خوانند و قسم دوم را اسماء مشترکه. ( اساس الاقتباس صص 9-10 ).
