ازیرا کجا

ازیراکجا. [ اَ ک ُ ] ( حرف ربط مرکب ) ازیراک. از این رو که:
پیامی رسانم ز هر دو رهی
بدان برز درگاه بافرهی
ازیرا کجا چشم آنشان نبود
که گفتار ایشان بشاید شنود.فردوسی.

ازیراک از این رو که زیرا که.

💡 ازیرا نظیرم همی کس نیابد که بر راه آن رهبر بی‌نظیرم

💡 ز سستی کامها بر وی وبالست ازیرا در پی کامش ملالست

💡 تابناکند ازیرا که دو علوی گهرند بچگان آن بنسبتر که ازین باب گرند

💡 ازیرا که نتوان شد از راه چین که پرلشکر دشمن است آن زمین

💡 عدل کن با خویشتن تا سبزپوشی در بهشت عدل ازیرا خاک را می سبز چون مینا کند

💡 خواریم از آنست که زین شهرم ازیرا در بحر و صدف خوار بود لولو شهوار