ادات صیرورت

[ویکی فقه] ادات صیرورت، ادات بیانگر تبدیل از حالتی به حالت دیگر را می گویند.
«صیرورت» یعنی گردیدن و تبدیل شدن. ادات صیرورت از جمله ادوات مورد استفاده قرآن است که در معنای تبدیل شیء از حالتی به حالت دیگر به کار رفته است.
مثال
«جعل» که فعلی دارای معانی مختلف از جمله «صار» به معنای تبدیل است؛ مانند: (الذی جعل لکم الارض فراشا...)؛ "همان (خدایی) که زمین را برای شما فرشی (گسترده) قرار داد".

💡 پذیرش کثرت، سیلان و صیرورت و نامتعین بودن همه چیزها و یک دیدگاه واقع‌بینانه و مبتنی بر عقل موجود - نسبت به همه جنبه‌های تجربه بشری - در کانون تفکر او قرار دارد. اما این هرگز موجب نمی‌شود که فلسفه وی یکنواخت و دنیوی شود. او معتقد بود که اگر فکر و اندیشه‌ای مؤثر واقع شود، از نوع فکر و اندیشه واقعی است؛ و مادامی که سبب‌ساز دگرگونی در زندگی شود، پرمعنا و ارزشمند خواهد بود. از نگاه او، حقیقت یک امر مطلق ثابت و تغییرناپذیر نیست بلکه در اثر فعالیت انسان ابداع یا ایجاد می‌شود. علاوه بر آن، بین حقیقت و خیر پیوندی تنگاتنگ وجود دارد: آنچه حقیقت است تبدیل به خیر می‌شود.