اخلاقیات الامام علی امیر المؤمنین

💡 اگر عضو جدید در دانشگاه می‌ماند و به مشارکت فعال در تدریس آن ادامه می‌داد، او را معلم تمرینی می‌نامیدند. با این حال، اگر او به دنبال شغل دیگری می‌گشت، تبدیل به یک عضو غیرقانونی می‌شد. نمونه ای از نایب استاد، ویلیام ووریلونگ، فیلسوف فرانسوی قرون وسطی بود. قبل از توسعه این عنوان در اروپا، گواهینامه‌ها بر اساس اخلاقیات داده می‌شد.

💡 از دیدگاه ماکیاولی، آنچه نباید در سیاست مورد توجه قرار گیرد اخلاقیات است، یا این که امور «چگونه باید باشند». باید امور را آن گونه که «هستند» مورد توجه قرار داد؛ بنابراین، شهریار از سنت آنچه «اندرزنامه» خوانده می‌شد، که عبارت بود از توصیه‌هایی دلنشین و پرهیز کارانه به فرمانروایان، دوری گزید.

💡 بدین ترتیب، فساد اقتصادی و سیاسی در این جوامع تبدیل به فرهنگ غالب شده و جزئی جدانشدنی از زندگی روزمرهٔ مردم می‌شود و فرهنگ و اخلاقیات از آن رخت می‌بندد. بزرگ‌ترین مشکل این نظام‌های حکومتی «سقوط اخلاقیات و انسانیت» است.

💡 آقای جان استوسینگر در کتاب چرا ملت‌ها جنگ می‌کنند می‌نویسد که طرفین جنگ همیشه مدعی آنند که جنگِ آن‌ها را اخلاقیات توجیه می‌کند. او این‌طور ادامه می‌دهد که دلایل آغاز یک جنگ بستگی به ارزیابی به‌شدت خوشبینانه از نتایج خشونت‌ها (تلفات و هزینه‌ها) و تلقیات اشتباه از نیات دشمن دارد.