اختصاص ناعت

اختصاص ناعت. [ اِ ت ِ ص ِ ع ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) عبارت از تعلق مخصوص است که بواسطه آن یکی از متعلقین را ناعت و دیگری را منعوت گویند. نعت حال است و منعوت محل. مانند تعلقی که بین رنگ سفیدی و جسم پیدا شود که سفیدی نعت است و جسم منعوت. گویند: جسم سفید. ( تعریفات جرجانی ). و صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: و آن بستگی خاص آنچنانیست که یکی از دو متعلق وصف کننده دیگری واقع شود. ودیگری موصوف بآن. و نعت حال و منعوت محل. مانند تعلق بین رنگ سفید و جسم مقتضی. برای آنکه سفیدی صفت جسم و جسم موصوف بآن باشد و در نتیجه توان گفت: جسم ٌ ابیض ُ. چنانکه در تعریفات سید جرجانی بیان شده است.

عبارت است از تعلق مخصوص

💡 ز اقتضای جود عام وز اختصاص لطف خاص هم به‌ تشریفی‌ رهی ‌را می‌توان‌ کردن رهین

💡 اقلیت سنی ایران (حدود ۸ درصد) شاهد ناآرامی‌هایی بوده‌اند. پنج کرسی از ۲۹۰ کرسی پارلمان به آن‌ها اختصاص داده شده‌است.

💡 309- خصال، ص 417؛ بحار، ج 20، ص 243 و ج 38، ص 171؛ اختصاص، ص160.

💡 گر به ماضی شرح دادم اختصاص خود بدو ظن مبر کانحال ماضی بد که من آن داشتم

💡 آن زن صالحه طوعه نام داشت و از زنان مؤمنه و نيكوكارى بود كه در حوادثنقش زنده اى به خود اختصاص داده بودند.

💡 ریخت خون من به دست خود که یافت از شهیدانش به این فیض اختصاص