دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] «اختران فروزان ری و طهران یا تذکرة المقابر فی أحوال المفاخر» اثر شیخ محمد شریف رازی، کتابی است به زبان فارسی که به شرح حال جناب عبدالعظیم حسنی(ره) و نیز عالمان مدفون در جوار ایشان می پردازد.
انگیزه مولف از نگارش این اثر، اولا معرفی این امامزاده عظیم الشان و تصحیح برخی اشتباهات درباره جایگاه ایشان و نیز معرفی دانشمندان و بزرگانی است که در حرم وی آرمیده اند.
کتاب مشتمل بر یک مقدمه به قلم نگارنده و فاقد تبویب و تفصیل است و مطالب آن بر اساس مقبره های موجود در شهر ری و اطراف حرم حضرت عبدالعظیم(ع) و نیز شهر تهران و اطراف آن تنظیم گردیده است. اما شاید بتوان مطالب کتاب را در چند بخش ذیل دسته بندی کرد:
بخش اول: حضرت عبدالعظیم(ع) و امامزاده حمزه(ع) و امامزاده طاهر(ع)، دوم: امامزاده حسین بن عبدالله(ع)، سوم: ابن بابویه، چهارم: امامزاده ابوالحسن(ع)، پنجم: قبرستان چهارده معصوم(ع)، ششم: مزار و مقبره سر قبر آقا، هفتم: امامزاده یحیی(ع)، هشتم: امامزاده زید(ع)، نهم: امامزاده سید اسماعیل(ع)، دهم: امامزاده سید نصرالدین(ع)، یازدهم: امامزاده حسن، دوازدهم: امامزاده معصوم(ع)، سیزدهم: امامزاده قاضی صابر(ع)، چهاردهم: امامزاده صالح تجریش(ع)، پانزدهم: امامزاده قاسم(ع)، شانزدهم: پست قلعه و امامزاده ابراهیم(ع)، هفدهم: امامزاده داود(ع)، هجدهم: امامزادگان ری بنابر نقل صاحب منتقله الطالبیه، نوزدهم: دانشمندان و رجال حدیثی که از ری برخاسته اند.
مولف در مقدمه به جریان شفاء خود به برکت توسل به امامزاده عبدالعظیم حسنی(ع) اشاره کرده و از انگیزه نگارش اثر حاضر و نیز تقریظ برخی بزرگان بر کتاب خویش سخن گفته است.