اثر الاکلنگی

💡 در صورت وجود یک، دو یا سه الکترون در ساختار، شکل مولکول به ترتیب الاکلنگی، T شکل و خطی خواهد شد. واضح است که الکترون‌ها به علت تمایلات فضایی و الکترونی به موقعیت‌های استوایی تمایل دارند.

💡 اگر بر روی استفاده صرف از ذرات مدل استاندارد اصرار شود، می‌توان این کار را با افزودن لپتون‌هایی انجام داد که با بوزون هیگز برهمکنش غیر-بازنرمالپذیری[الف] دارند. در سطح بنیادی، چنین برهمکنشی در سازوکار الاکلنگی ظهور پیدا می‌کند که در آن نوترینوهای سنگین راست-دست به نظریه افزوده می‌شوند. این فرایند در تقارن راست-چپ از مدل استاندارد گسترش یافته و در برخی از نظریات وحدت بزرگ امری طبیعی است. تا زمانی که فیزیک‌های نوظهور در محدوده انرژی پایین‌تر از