لغت نامه دهخدا
ابی جایل. [ اَ جا ی ِ ] ( اِخ ) ( بمعنی پدر شادی ) در بنی اسرائیل دو کس بدین نام خوانده شده اند: اول یکی از زنان داود، دوم خواهر داود، مادر عمّاسا.
ابی جایل. [ اَ جا ی ِ ] ( اِخ ) ( بمعنی پدر شادی ) در بنی اسرائیل دو کس بدین نام خوانده شده اند: اول یکی از زنان داود، دوم خواهر داود، مادر عمّاسا.
در بنی اسرائیل دو کس بدین نام خوانده شده اند
اَبیجایِل (ح قرن ۱۱پ م)(Abigail)
(در عبری به معنی «پدر شادی») درعهد عتیق۱، زوجۀ نابال۲. روایت است که نابال مردی توانگر بود و وقتی داود۳ نبی از شائول۴ می گریخت، رسم مهمان نوازی را به جا نیاورد. بعدها که داود برگشت تا نابال را گوشمالی دهد، ابیجایل به استقبال وی شتافت و از او دلجویی کرد و داود از تنبیه نابال گذشت. پس از مرگ نابال، داود ابیجایل را به زنی گرفت.
💡 ز جان و دل گذرد هر که زلف و خال بیند مگر تو جایل و وان زلف و خال دانه و دامت