ابونصر فراهی مسعود بن ابی بکر

[ویکی نور] بدر الدین محمد ابونصر فراهی سجزی از دانشمندان قرن هفتم (متوفای 640ق) است. گویند کور مادرزاد بود و در دربار بهرامشاه بن تاج الدین حرب، پادشاه سیستان، که با پادشاهان غور پیوستگی داشت، می زیست.
وی کتاب «نصاب الصبیان» را در معانی کلمات عربی به فرمان نظام الملک حسن وزیر، بهرامشاه، به نظم آورد و «جامع صغیر شیبانی» را در 612ق نظم کرد، اما از اشعارش به جز «نصاب الصبیان» چیزی باقی نیست. بر «نصاب الصبیان» شروح بسیار نوشته شده و تقلیدهای بسیاری از آن شده که از مشهورترین آنها «زهرة الادب» در لغت عربی به فارسی است.

💡 پس از او پسرش ابونصر خسروفیروز ملقب به ملک رحیم به تخت نشست.