ابوالفلاح ابن عماد

[ویکی فقه] اِبْن عِماد، ابوالفلاح عبدالحی بن احمد بن محمد عکری صالحی ( رجب ۱۰۳۲ - ذیحجه ۱۰۸۹/ آوریل ۱۶۲۳ - ژانویه ۱۶۷۹)، شرح حال نویس و ادیب و فقیه حنبلی می باشد.
ضبط «عکری» مورد اختلاف است و صورت عَکَری یا عَکَّری پذیرفتنی می نماید.
تولد و تحصیل
ابن عماد در صالحیه دمشق زاده شد، در زادگاهش پرورش یافت و قرائت قرآن آموخت و در همان جا به فراگیری علوم اهتمام کرد.
اساتید
وی فقه حنبلی را از محمد بن بدرالدین بلبانی صالحی، عبدالباقی حنبلی و ایّوب ابن احمد خلوتی صوفی فراگرفت و به اخذ اجازه از آنان نایل آمد.آنگاه به قاهره رفت و مدتی در آن جا اقامت گزید. در این فرصت نزد عالمانی چون سلطان مزّاحی، نورالدین شَبرامَلّسی، شمس الدین محمد بابلی و شهاب الدین احمد قلیوبی که همه شافعی بودند، کسب دانش کرد و در بازگشت به دمشق به تدریس پرداخت.
شاگردان
...

💡 از آثار عماد می‌توان به «یک شب در بهشت» مثنوی حاوی پانصد بیت در بحرخفیف به سال ۱۳۲۰

💡 عماد عدل، شمس الملک، کندر ملت و دولت دلیل صنع یزدانست و عون دین پیغمبر

💡 «فرم‌هایی نو برای فرار از تکرار» گپ و گفتی با محمد حسین عماد به بهانه نمایش آثارش در گالری اثر، مریم آموسا، روزنامه آسیا، شماره ۵۴، آبان ۱۳۹۲.

💡 آلبوم رسمی (مشترک با مهستی، حمیرا، مارتیک، شهره و عماد رام)

💡 زان که درکاخ هنر بودی وجود او عماد دکه فضل و ادب را نیز شخص اوکلید

💡 عماد عالم عدل و سوار ساعد ملک اساس طارم اسلام، سرور عالم