ابن منده عبدالوهاب بن محمد تاجر اصفهانی

[ویکی فقه] ابن منده عبدالوهاب بن محمد تاجر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن پنجم هجری بوده است.
ابوعمرو عبدالوهاب بن محمّد بن اسحاق بن محمّد بن منده تاجر اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن پنجم هجری است. وی در سال ۳۸۶ق متولّد شد، و برای طلب حدیث به نیشابور، شیراز، همدان، مکّه و ری سفر کرد، و از ابراهیم بن عبداللّه بن محمّد بن خرشید قوله تاجر، ابوبکر بن مردویه، ابن عبدالوهاب سُلمی و سعید صیرفی حدیث شنید، فرزندش یحیی بن عبدالوهاب، حسن رستمی، ابوالخیر باغبان، مسعود ثقفی، مؤتمن ساجی و دیگران از او روایت می کنند. در اصفهان، محبوب القلوب بین خاص و عام بود، و در گردآوری حدیث، فرزند را به همکاری خویش خوانده بود. وی سرانجام در شب ۲۹ جمادی الثّانی ۴۷۵ق وفات یافت. کتاب المعرفه الصّحابه از تالیفات او است که حافظ مؤتمن بن احمد ساجی آن را تمام کرده است.
فارسی، عبدالغافر، تاریخ نیشابور، ص۵۳۹.
۱. ↑ فارسی، عبدالغافر، تاریخ نیشابور، ص۵۳۹.۲. ↑ ج. دانشیار، فرهنگ نامه پارسی، ج۱، ص۶۶۰.۳. ↑ مهدوی، سیدمصلح الدین، دانشمندان و بزرگان اصفهان، ج۱، ص۱۳۶.۴. ↑ یارشاطر، احسان، دانشنامه ایران و اسلام، ج۶، ص۸۷۹.۵. ↑ شمس الدین ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النّبلاء، ج۱۲، ص۵۰۱.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۲۳.
...

💡 راز عود نام یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی اثر عبدالوهاب شهیدی می‌باشد. این اثر مربوط به تک نوازی عود عبدالوهاب شهیدی می‌باشد و توسط انتشارات سرنا صوت به بازار آمده است.

💡 1176-خـوانـنـدگـان مـحـتـرم مى توانند براى تحقيق بيشتر به كتاب هايى ـ كه دردسـتـرس اسـت ـ مـانـنـد مـقـدمـه انـجـيل برنابا، ترجمه فهيم كرمانى يا به كتاب قصصالانبياى عبدالوهاب نجّار مراجعه كنند.

💡 سلامه حجازی در سلامه ابراهیم هگازی در محله‌ای به نام الشیخ سلامه بدنیا آمد. او قرآن را آموخت و حفظ کرد. خیلی از خوانندگان معروف مصر مانند منیره مهدیه و محمد عبدالوهاب، آهنگ‌ها و موسیقی او را خوانده‌اند. وی سید درویش را که الهام‌بخش خود می‌دانست، ارتقا داد و بالا برد.

💡 در مدح علی نام یک آلبوم موسیقی سنتی ایرانی اثر عبدالوهاب شهیدی می‌باشد. در این اثر عبدالوهاب شهیدی و هنرمندانی دیگر حضور دارند و شامل چند آواز، تصنیف و دکلمه شعر می‌شود

💡 عبدالوهاب نجّار از اين سوال و جواب استفاده كرده كه معلوم مى شود انجام فرمان فراعنهمـصـر، بـراى هـمـه واجـب بوده و ناچار بوده اند تا دستورهاى آن ها را بدون چون و چرا وبدون درخواست مزد اجرا كنند.(788)