ابن قتلمش

ابن قتلمش. [ اِ ن ُ ؟ ] ( اِخ ) ابومنصور محمدبن سلیمان. ادیبی از مردم سمرقند، متولد به سال 543 هَ.ق. در بغداد منصب حاجبی خلیفه داشت و به ولع در قمار مشهور بود و در 620 به بغداد درگذشت.

ادیبی از مردم سمرقند

💡 جز آن اعقاب قتلمش، عموزاده طغرل بيك در ناحيه آسياى صغير، حكومت سلجوقيان روم را مستقر ساختند (1077 - 1307 م ) 470 ه.

💡 سلیمان پسر قتلمش بود که وی برای تصاحب تاج و تخت در برابر پسرعمویش ناکام ماند. پس از مرگ قتلمش در سال ۱۰۶۴ سلیمان به همراه سه برادرش به توروس فرار کرد و به قبایل ترکمن پناه برد. آلپ ارسلان حمله‌هایی علیه آن‌ها راه انداخت. تنها سلیمان توانست از این حملات جان سالم به در ببرد و رهبری غز را بر عهده بگیرد.

💡 اگرچه گسترش سریع این اقتدار به تمام نواحی فرمانروایی به علت وجود مترصدان فرصتی همچون قتلمش و یارانش که در کوه‌های البرز واقع در جنوب دریای خزر به انتظار نشسته بودند، حیاتی می‌نمودند چرا که این دسته با هدف تسخیر قدرت، خیال یورش بر شهرهای کلیدی همچون ری و قزوین را در سر می‌پروراندند.