ابن قاضی شهبه جمال الدین ابوالمحاسن یوسف بن محمد

[ویکی فقه] ابوالمحاسن یوسف بن محمد بن عمر، فقیه و قاضی، یکی از شخصیت های خاندان اِبْن ِ قاضی ِ شُهْبه، می باشد. ابن قاضی شهبه عنوان خاندانی شافعی مذهب که در سده های ۷-۹ق /۱۳- ۱۵م در دمشق می زیسته اند.
ابوالمحاسن یوسف بن محمد بن عمر، ملقب به جمال الدین (۷۲۰-۷۸۹ق /۱۳۲۰-۱۳۸۷م )، قاضی و فقیه بود. او نخست نزد پدر خویش حدیث و فقه آموخت و اجازه فتوا یافت.
ابوبکر ابن قاضی شهبه، تاریخ، ج۳، ص۲۳۷، به کوشش عدنان درویش، دمشق، ۱۹۷۷م.
تنها اثری که از او برجای مانده، جزء الاحادیث المنتقاه من مغازی موسی بن عقبه است که نسخه ای از آن در برلین (آلوارت ) موجود است.

💡 پس از سرنگونی ابوالمحاسن سید الرؤسا در ١٠٨٣/٤ مؤیدالملک در جایگاه طغرائی (منشی اداری) جانشین وی شد.

💡 ابوالمحاسن کاحسان جود او دارد همیشه قاعدهٔ جود و سروری محکم

💡 تفسير گازر، ابوالمحاسن حسين بن حسن جرجانى، به تصحيح و تعليقميرجلال الدين حسينى ارموى، چاپ اوّل 1337 ش.

💡 ابوالمحاسن، وزير ملكشاه مبالغ زيادى خرج كيمياگرى كرد. وى شخصى كيمياگر را به استخدام گرفته بود و براى او كار مى كرد.

💡 سرانجام محمد تپر تعداد زیادی از دولتمردان، که شایع بود باطنی هستند، را مجازات کرد؛ سلطان، سعدالملک ابوالمحاسن آوی را به همراه چهار تن از دوستانش دستگیر کرد و در کنار دروازهٔ شهر دار زد.