ابن قاضی

💡 در قرن سیزدهم، وقتی که محله به ویرانی کشیده شده بود، مسجد ابن‌طولون به عنوان کاروانسرای حاجیان شمال آفریقایی در راه مکه استفاده می‌شد. در قرن نوزدهم، این مسجد به عنوان یک کارخانه و سپس به عنوان یک آسایشگاه دیوانه‌خانه استفاده شد. در قرن چهاردهم، یک قاضی اسلامی که به این مسجد وابسته بود، دو مناره را در گوشه‌های اصلی سالن نماز اضافه کرد. یکی از این مناره‌ها چند سال پیش به دلیل ناپایداری حذف شد.

💡 در دوران الظافر بالله، وزیران حکومت را در دست داشتند. ابن سلار[پ ۲] قصد داشت با صلیبی‌ها بجنگد که با دشمنی وزیری دیگر کشته شد. در این فرصت بود که صلیبی‌ها بر عسقلان غلبه کردند و آخرین مناطق فاطمی در شام از دست آن‌ها خارج شد. خلیفه نیز به دست نزدیکانش به قتل رسید و فرزند ۵ ساله او به حکومت رسید. طلائع، وزیری دیگر بود که به جنگ با صلیبی‌ها توجه داشت و جنگ‌های بسیاری با آن‌ها داشت؛ او در نهایت متوجه شد که توان مقابله با دولت صلیبی را ندارد و این‌چنین برخورد دولت فاطمی با صلیبی‌ها به آخر رسید. صلاح‌الدین ایوبی، آخرین وزیر معروف فاطمیان بود او در ذی‌الحجه سال ۵۶۵ هجری قمری دستور داد «حی علی خیر العمل» را از اذان حذف کنند و خطبه به نام خلیفه عباسی خواند. وی قاضیان اسماعیلی را خلع کرد و در شب عاشورای سال ۵۶۷ هجری قمری که خلیفه فاطمی درگذشت؛ صلاح‌الدین به‌طور رسمی نام خلیفه عباسی را ذکر کرد و طرفداران فاطمیان را از دم تیغ گذراند.