[ویکی فقه] آلِ ابی جامع، خاندانی از عالمان دینی شیعه در عراق و لبنان و ایران در سده ۱۰ و ۱۱ق/۱۶ و ۱۷م است. یکی از شخصیت های این خاندان، حسین بن محیی الدین، می باشد.
حسین بن محیی الدین، فقیه، محدث، شاعر و ادیب بود و از پدرش اجازه روایت داشته است.
سیدمحسن امین، اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.
تألیفات او عبارتند: ۱. شرح قواعد العلامه؛
محمدمحسن آقابزرگ تهرانی، الذریعه، ج۱۴، ص۱۹.
۱. ↑ سیدمحسن امین، اعیان الشیعه، ج۸، ص۱۶۸، بیروت، دارالتعارف، ۱۴۰۳ق.
...
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نام سید جمال الدین واعظ به همراه ملکالمتکلمین، میرزاجهانگیرخان، سید محمدرضا مساوات در لیست چهارنفری بود که محمدعلی شاه قبل از بتوپ بستن مجلس، درخواست تبعید آنها را از ایران کرده بود.
💡 گل بستان دولت نصرة الدین پهلوان کایزد فزون کرد از همه شاهان عالم جاه و مقدارش
💡 سید جمال الدین افغان، دانشگاهی دولتی در شهر اسدآباد، ولایت کنر، افغانستان است.
💡 بباغ همت سلطان نهالی چون ضیاء الدین که جز وی باشد از صاحب چه آرد جز سعادت بر
💡 سرور عالم معز الدین که خاک پای او از شرف در چشم اختر توتیایی میکند
