لغت نامه دهخدا
گولیات. [ گ ُ ] ( اِخ ) پهلوان غول پیکر فلسطینی که شجاع ترین و نیرومندترین سربازان اسرائیلی را به جنگ تن بتن دعوت کرد. وی به دست داوود با ضربه سنگی که بر پیشانیش زد کشته شد.
گولیات. [ گ ُ ] ( اِخ ) پهلوان غول پیکر فلسطینی که شجاع ترین و نیرومندترین سربازان اسرائیلی را به جنگ تن بتن دعوت کرد. وی به دست داوود با ضربه سنگی که بر پیشانیش زد کشته شد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سال ۱۹۵۰، خودروی بورگوارد گولیات جی پی ۷۰۰ برای اولین بار از فناوری تزریق مستقیم سوخت استفاده کرد. این سیستم مصرف سوخت و انتشار گازهای گلخانهای را بهطور قابلتوجهی بهبود میبخشد. این خودرو در عصر جدید به عنوان بنیانگذار موتورهای قدرتمندتر و با کارایی بالا شناخته شد.
💡 علاوه بر این گردان ۳۰۰ زرهی ورماخت مجهز به خودروهای تخریب گولیات در اختیار فون مانشتاین قرار گرفت. روز ۷ مارس مسئولیت دفاع ساحلی از ارتش یازدهم ورماخت به «افسر فرماندهی دریایی کریمه» منتقل شد..