گنر

گنر. [ گ َ ن َ ] ( اِخ ) نام جنگ گاه سلطان محمود غزنوی ( با ) پادشاه ترکستان بوده. ( برهان ). ظاهراً مصحف «کتر» که فرخی در اشعار خود آورده:
به جای آن که تو کردی بر ایشان در ( ( کتر ) ) شاها!
حدیث رستم دستان یکی بود ازهزار افسان.فرخی ( دیوان ص 259 ).ز بت پرستان چندان بکشت و چندان بست
که کشته بود و گرفته ز خانیان به «کتر».فرخی ( دیوان ص 72 ).و شاید همان «کتور» ( تاریخ بیهقی چ فیاض ص 407 ) باشد. و رجوع به گنور شود. ( حاشیه برهان چ معین ).

نام جنگ گاه سلطان محمود غزنوی پادشاه ترکستان بوده.

💡 از جمله این ترانه‌ها می‌توان به گنرون گره و محمودبه اشاره کرد. مثلاً در ترانه محمودبه قهرمان داستان (محمودی) به دلاوری و جوانمردی در منطقه شهرت دارد. روزی گروهی از راهزنان مغول از کوهستان‌های اطراف کلور به قبیله و خاندان او دستبرد می‌زنند؛ محمود و برادرش لئدو که برای شکار یا جمع‌آوری هیزم به جنگل رفته‌اند از این ماجرا بی خبرند. راهزنان ضمن گسیل داشتن گوسفندان و مال و منال محمود به سوی مقصدشان خواهر محمود را در خانه چوبی اش زندانی می‌کنند. خواهر محمود نیز نی (له له) خود را برمی‌دارد و در آن می‌دمد و با نغمه‌هایی که طنین آن در کوهستان و جنگل می‌پیچد محمود را متوجه می‌سازد که راهزنان به آن‌ها هجوم آورده‌اند و از این طریق محمود مطلع می‌گردد و به نبرد با راهزنان می‌پردازد آنان را متواری می‌کند و مال و منال خود را بازمی‌گرداند شرح و کلام این ترانه در بخش آوانگاری ترانه‌ها آمده‌است.