لغت نامه دهخدا
دزگشا. [ دِ گ ُ ] ( نف مرکب ) دزگشاینده. گشاینده دز:
بو که بختت برکند زین کان غطا
ای شه پیروز جنگ و دزگشا.مولوی.و رجوع به دزشود.
دزگشا. [ دِ گ ُ ] ( نف مرکب ) دزگشاینده. گشاینده دز:
بو که بختت برکند زین کان غطا
ای شه پیروز جنگ و دزگشا.مولوی.و رجوع به دزشود.