کنگار
لغت نامه دهخدا
کنگار. [ ک َ / ک ُ ] ( اِ ) ماری را گویند که تازه پوست افکنده باشد. ( برهان ) ( آنندراج ) ( جهانگیری ). ماری که تازه پوست افکنده باشد. ( ناظم الاطباء ).
جمله سازی با کنگار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 این محل در محل تلاقی رودخانه سالودا و رودخانه برود قرار دارد که در کلمبیا ادغام میشوند و رود کنگاری را تشکیل میدهند.
💡 کنگار حیوان کوچکی است که با پاهای بلند خود میتواند به سرعت در بیابانهای خشک و شنی حرکت کرده و از شکارچیان فرار کند.
💡 دانشمندان در بررسی دقیق اکوسیستم بیابانی، نقش حیاتی کنگار را در چرخه حیات موجودات دیگر و تعادل محیط زیست آن منطقه پیدا کردند.
💡 مشاهده حرکت سریع و جهشی کنگار در تاریکی شب، تجربهای بسیار عجیب و جالب برای گردشگران علاقهمند به حیات وحش بود.