لغت نامه دهخدا
کنخ. [ ک َ ن َ ] ( اِ ) دوغ خشک شده را گویند که کشک و قروت باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). مصحف کتخ. ( حاشیه ٔبرهان چ معین ). کشک و دوغ خشک شده. ( ناظم الاطباء ).
کنخ
فرهنگ فارسی
دوغ خشک شده را گویند که کشک و قروت باشد. کشک و دوغ خشک شده
کنخ. [ ک َ ن َ ] ( اِ ) دوغ خشک شده را گویند که کشک و قروت باشد. ( برهان ) ( آنندراج ). مصحف کتخ. ( حاشیه ٔبرهان چ معین ). کشک و دوغ خشک شده. ( ناظم الاطباء ).
دوغ خشک شده را گویند که کشک و قروت باشد. کشک و دوغ خشک شده
