لغت نامه دهخدا
اقط. [ اَ / اِ / اُ / اَ ق َ / اَ ق ِ / اُ ق ُ / اِ ق ِ ] ( ع اِ ) کشک و پینو و قروت و دوغ منجمد از شیر گوسپند و جز آن پس از رفع مائیت خشک کرده باشند. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( منتهی الارب ). ج، اُقطان. ( ناظم الاطباء ) ( منتهی الارب ). اقط بکسر و بکسرتین بمعنی پنیر که آنرا قرت و کشک نیز گویند و آن ماست و جغرات خشک کرده شده است که آنرا نانخورش سازند. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ) ( شرح نصاب ). کشک در هم. ( مهذب الاسماء ). ماستینه. ( تفلیسی ).
اقط. [ اَ ] ( ع مص ) کشک در طعام کردن. || کشک خورانیدن کسی را. || بر زمین زدن حریف خود را. || آمیختن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
اقط. [ اَ ق َ ] ( ع مص ) بسیار کشک گردیدن شخص. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
