کلمات علیه غرا شرح منظوم کلمات امیرمؤمنان علی

[ویکی نور] کلمات علیه غرا شرح منظوم کلمات امیرمؤمنان علی(علیه السلام). کتاب «کلمات علیه غرا»، تالیف مکتبی شیرازی به زبان فارسی ترجمه منظوم نهج البلاغه است که به رشته تحریر درآمده است.
این اثر از آنجایی که براساس سخنان امیرالمومنین علی(ع) می باشد و سخنان حضرت را در قابل شعر آورده است؛ در نوع خود قابل توجه می باشد.
کتاب، شامل مقدمه مصحح، متن، خاتمه، توضیحات و تعلیقات می باشد.
مطالب کتاب بعد از بیان عنوان کتاب در قالب شعر آمده که بعد از اشعار مربوط به موضوع اصلی در آن موضوع تمثیلی نیز در قالب شعر بیان شده است.
مقدمه مصحح در دو بخش «پیش از مکتبی» و «مکتبی شیرازی و کلمات علیّه» بیان شده است. متن کتاب، شامل هفتاد ریز موضوع از کتاب نهج البلاغه می باشد که موضوعاتی؛ همانند: جلّ من لا یموت،خف اللّه تأمن غیره، ثواب الآخره خیر من نعیم الدّنیا، صدق المرء نجاته، ذکر الموت صیقل القلب، نسیان الموت صدأ القلب، ثلاث مهلکات: بخل و شحّ و عجب،... می باشد.

💡 حاذقه هروی (متوفی ۱۲۵۹/۱۸۴۳) یکی دیگر از شاعران برجستهٔ این دوره‌است که از وی یک دیوان و شرح منظوم از یوسف و زلیخا (که در سال ۱۲۳۹/۱۸۲۳ تکمیل شد) به‌جای مانده‌است. سردار مِهردِل مشرقی (۷۱–۱۲۱۲ / ۱۷۹۸–۱۸۵۴)، یکی از چندین فرزند سردار پاینده‌خان است که به پیروی از سبک صائب و بیدل شعر می‌گفت و از وی دیوان شعری به‌جای مانده‌است. دو پیرو دیگر سبک بیدل، سردار غلام‌محمد طرزی (۱۹۰۰–۱۸۳۰)، شاعر برجسته و فرزندش محمدامین عندلیب (۹۲–۱۲۷۲ / ۷۵–۱۸۵۵) هستند که محمدامین عندلیب علی‌رغم عمر کوتاهش از خود دیوان شعری به‌جای گذاشته‌است. میرزا محمدنبی واصل (۱۲۴۴–۱۳۰۹ / ۹۲–۱۸۲۸)، ملقب به دبیرالمُلک، از شاعران پارسی‌گوی و دبیر دربار امیر شیرعلی‌خان و امیر عبدالرحمن‌خان، پادشاهان افغانستان بود. او در شعر فارسی پیرو حافظ است و سبک عراقی را در افغانستان زنده کرد. مهارت او در غزلسرایی بوده‌است.