کشوین

کشوین. [ ک َش ْ ] ( اِخ ) قزوین.( فرهنگ ایران باستان ). کشبین. رجوع به قزوین شود.

💡 در دوران شاپور ذوالاکتاف قلعه ای - در جای همان دژ - بنا کرده و همان کشوین نامیده شد.

💡 «شاپور شهر قزوین را بساخت و ابهر را برفراز چشمه‌ایی که آن‌ها را با پوست گاو و پشم بسته بود پی افکند. نخست بر روی آن‌ها سکویی بساخت، آن‌گاه دژ را بر روی آن سکو بیافراست. دژ قزوین را به فارسی کشوین نام بوده است که به معنای مرز محفوظ است.»