لغت نامه دهخدا
کاروزو. [ زُ ] ( اِخ ) انریکو. مغنی ایطالیائی متولد در ناپل. ( 1848 - 1921 ).
کاروزو
فرهنگ فارسی
انریکو آوازه خوان ایتالیایی ( و. ناپل ۱۸۴۸ - ف. ۱۹۲۱ م ).
مغنی ایتالیائی متولد در ناپل
جمله سازی با کاروزو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در سال ۱۹۳۳، کاروزو متصدی مجموعههای سرامیکی در موزه ملی باستانشناسی آتن شد، سمتی که او برای بیش از سی سال (تا سال ۱۹۶۴) حفظ کرد. در بیشتر این دوره، زنان از پیوستن به خدمات باستانشناسی بر اساس قانونی که توسط سیاستمدار و دیپلمات یونانی و دیکتاتور یوانیس متاکساس در سال ۱۹۳۶ معرفی شد، منع میشدند و اعضای زن موجود از ارتقاء به بالاترین مناصب به عنوان مدیر موزه یا ریس خودداری میکردند.
💡 کاروزو در دانشگاه آتن به تحصیل باستانشناسی پرداخت و در آنجا توسط باستانشناس کریستوس تسونتاس آموزش دید. او در سال ۱۹۲۱ به عنوان متصدی آثار باستانی در موزه ملی باستانشناسی آتن به خدمات باستانشناسی یونان پیوست و اولین زنی بود که این کار را انجام داد. کاروزو سپس بر روی کاوشها در محوطههای عصر برنز تمدن اژه در هراکلیون، در کرت، و محوطه کلاسیک ارتریا، در اوبویا، کار کرد.
