ویژگی کارگزاران در سیره نبوی

[ویکی فقه] پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) پس از تشکیل حکومت در مدینه و گسترش قلمرو مرزهای اسلامی می بایست کارگزارانی را برای انجام ماموریت ها در مناطق مختلف انتخاب می کردند. به همین منظور ایشان در انتخاب کارگزاران به صلاحیت و شایستگی آن ها توجه داشتند. برای احراز این صلاحیت شاخصه هایی وجود دارد که پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) بر این اساس کارگزاران خود را انتخاب می کردند. لازم به ذکر است شاخصه های زیادی در این مورد وجود دارد که در این جا به ذکر مهم ترین آن ها می پردازیم.
پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) طبق شاخصه هایی کارگزاران خود را انتخاب می کردند.
← پرهیزکاری
اجرت کارگزاران (قرآن)؛ اجرت کارگزاران زکات (قرآن).

💡 برای توصیف دیدگاه مشارکتی اول شخص که کارگزاران در مورد تجربه فردی خود و همچنین فرهنگ، تاریخ و جامعه خود دارند. به این معنا، در چارچوب نظریه و عمل «تفسیر» (آن گونه که در زمینه هرمنوتیک فهمیده می‌شود) توسعه می‌یابد و در تقابل با دیدگاه سوم شخص عینی‌ساز بیرونی «تبیین» است که در آن عاملیت انسان، ذهنیت و محصولات آن به عنوان اثرات نیروهای طبیعی غیرشخصی در علوم طبیعی و ساختارهای اجتماعی در جامعه‌شناسی تحلیل می‌شود.

💡 کارگزاران در یک بازار می‌توانند قدرت بازاری بدست آورند؛ که به آن‌ها اجازه می‌دهد سود متقابل دیگری را از تجارت سلب کنند. این می‌تواند به عدم کارایی منتهی شود بواسطهٔ رقابت ناقص که می‌تواند شکل‌های متفاوتی داشته باشد مثل انحصار خرید، انحصار فروش یا رقابت انحصاری درصورتی‌که کارگزار تبعض قیمتی کامل را انجام ندهد.