وقت یاب

وقت یاب. [ وَ ] ( نف مرکب ) وقت یابنده. آنکه فرصت و موقع به دست آورد. || پیداکننده و نشان دهنده وقت.

آنکه فرصت وموقع بدست آورد.

💡 حضور جان ودل آن وقت یابی اگر از دل سوی طاعت شتابی

💡 در جهانی روی که موتش نیست وقت یابی در او که فوتش نیست