ورعه

( ورعة ) ورعة. [ وَ / وُ ع َ ] ( ع مص ) وراعة. وَروع. وُرُع. وُرع. بددل شدن. ( تاج المصادر بیهقی ). بددل و خرد و بی خیر و فائده گردیدن. || سست و ضعیف شدن. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( آنندراج ).

وراعه و روع بدل شدن بد دل و خرد و بی خیر و فائده گردیدن

💡 58- مـجـلد 40 بـحـار ص 398، باب زهد اءمير المؤ منين و ورعه عليه السلام. 59- كـه در سـوره مـائده آيـه 27 فـرمـايـد: انـمـايتقبل الله من المتقين .

💡 قال على عليه السلام: من كثر كلامه كثر خطاؤ ه و من كثر خطاؤ ه قلّ حياؤ ه و من قلّ حياؤ هقلّ ورعه و من قلّ ورعه مات قلبه و من مات قلبهدخل النار. بحار / 71 / 286

💡 190 - قال ابو عبدالله عليه السلام فى حديث: انما اصحابى من اشتد ورعه وعمل لخالقه و رجا ثوابه به هولاء اصحابى.

💡 قال على عليه السلام: جمال الرجل حلمه،جمال المؤ من ورعه، جمال العبد الطاعة، جمال العلم نشره،جمال العيش القناعة، جمال الاحسان ترك الامتنان.غررالحكم /1/370

💡 و زمانى مى گويد: (هر كس روح ورع در او كم شود قلبش مى ميرد): و منقل ورعه مات قلبه و تعبيرات فراوان ديگرى از اينقبيل.

💡 94- (( اتفق علماء الاسلام، علتى جلاليته و ثقته و ورعه و علمه و فضله تنقيحالمقال )) مامقانى حرف (ز) ج 1 ص 467.