لغت نامه دهخدا
نهما. [ ] ( اِ ) اسم نبطی درخت کوهی است، ساقش مربع و بقدر قامتی با زغبی مایل به زردی و شکوفه بعضی مایل به سفیدی و از بعضی مایل به سرخی و عمق و میان تهی و با عطریه و برگ بعضی مستدیر و از بعضی دراز و بی ثمر. ( از تحفه حکیم مؤمن ). و رجوع به تذکره ضریر انطاکی ص 341 شود.