نعمها

( نعمةا ) نعمةا. [ ن ِم َ تُل ْ لاه ] ( اِخ ) ابن احمدبن مبارک رومی، شهیر به روشنی زاده، از فضلای قرن دهم هجری قمری روم است و کتابی در لغت فارسی به ترکی به نام لغت نعمةاﷲ رومی تألیف کرده است و به سال 969 درگذشته است. رجوع به فهرست کتابخانه مدرسه عالی سپهسالار ج 2 ص 265 شود.
نعمةا. [ ن ِ م َ تُل ْ لاه ] ( اِخ ) ابن عبداﷲبن محمدبن حسین الحسینی الجزائری البصری، ادیب و مدرس و فقیه امامی مذهب است، به سال 1050 هَ. ق. در قریه صباغیه ازقرای بصره ولادت یافت و در آنجا مقدمات علوم را آموخت سپس به شیراز و اصفهان رفت، سرانجام به جزائر بازگشت و به سال 1112 در قریه جایدر درگذشت. او راست: زهرالربیع، الانوارالنعمانیة فی معرفة النشاءة الانسانیة، مقصود الانام فی شرح تهذیب الاحکام، در 12 جلد که غایة المرام در 8 مجلد مختصر آن است، نورالانوار فی شرح کلام خیر الاخیار، لوامع الانوار فی شرح عیون الاخبار،مقاماة النجاة، فروق اللغة. ( از الاعلام زرکلی ج 9 ص 11 ). رجوع به امل الاَّمل و روضات الجنات ص 728 و مفتاح الکنوز ج 1 ص 199 و الذریعة ج 1 ص 156 و ج 2 ص 368و 446 و ج 3 ص 50 و هدیة العارفین ج 2 ص 497 شود.
نعمةا. [ ن ِ م َ تُل ْ لاه ] ( اِخ ) ابن محمود نخجوانی، معروف به شیخ علوان، از عرفای قرن دهم هجری قمری است،از اهالی نخجوان قفقاز بود و در آقشهر به سال 920 هَ. ق. درگذشت. او راست: الفواتح الالهیة و المفاتح الغیبیة، دو جلد در تفسیر، شرح کتاب گلشن راز، هدایة الاخوان، در تصوف. ( از الاعلام زرکلی ج 9 ص 12 ). رجوع به کشف الظنون ص 1292 و معجم المطبوعات ص 1849 شود.

💡 همه بیان نعمهای او کند صوفی که ذکر عیش بود نصف عیش در دوران

💡 کنم بیان نعمهای دوست چون صوفی چو غرق نعمت پرورده خداوندم