«نظام رازی» یکی از شاعران قرن دهم هجری است که در متون تاریخی و ادبی ایران به او اشاره شده است. او علاوه بر سرودن شعر، به گفته سام میرزا، یکی از حفاظ آستانه امامزاده عبدالعظیم بوده و در کتیبهنویسی نیز مهارت داشته است. آثار او نشاندهنده ذوق ادبی و تسلط بر فنون شعری در دوره خود است و نمونهای از سبک و محتوای ادبی آن زمان ارائه میدهد. نظام رازی در اشعار خود به اخلاق، فضایل انسانی و ارزشهای دینی توجه داشته و برخی از ابیات او منعکسکننده نگرشهای عرفانی و اخلاقی است، مانند این بیت که به حفظ حرمت و غیرت در برخورد با دیگران اشاره دارد: «چگونه با دگران بینمش که نپسندم غبار غیر ز غیرت به گرد دامانش». فعالیتهای او در کتیبهنویسی و حضور در اماکن مقدس نشان میدهد که علاوه بر شاعر بودن، در زمینههای فرهنگی و مذهبی نیز فعال بوده است. نظام رازی نمونهای از شاعران آگاه به ادب و مذهب در قرن دهم است که هم آثار ادبی و هم خدمات فرهنگی و مذهبی ارائه داده است. نام او در منابعی مانند تحفه سامی ثبت شده و به عنوان شاعری متبحر و شخصیتی با نفوذ فرهنگی شناخته میشود.
نظام رازی
لغت نامه دهخدا
نظام رازی. [ ن ِ م ِ ] ( اِخ ) از شاعران قرن دهم است و به روایت سام میرزا «از جمله حفاظ آستانه امامزاده عبدالعظیم است و در کتیبه نویسی دستی دارد». او راست:
چگونه با دگران بینمش که نپسندم
غبار غیر ز غیرت به گرد دامانش.( از تحفه سامی ص 178 ).
فرهنگ فارسی
از شاعران قرن دهم است و به روایت سام میرزا (( از جمل. حفاظ آستان. امامزاده عبدالعظیم است و در کتیبه نویسی دستی دارد ) )
