واژه «نامرجو» در زبان فارسی یک صفت مرکب است که برای بیان حالت نامطلوب و ناخوشایند به کار میرود. این واژه در اصل در برابر «مرجو» قرار میگیرد که به معنای مطلوب و مورد انتظار است. بنابراین «نامرجو» به چیزی اشاره دارد که انتظار وقوع یا پذیرش آن وجود ندارد یا مطلوب تلقی نمیشود. در متون ادبی کهن، این واژه برای توصیف نتایج یا پیامدهایی استفاده شده که خوشایند و مورد پسند نیستند. کاربرد آن معمولاً در موقعیتهایی است که از نتیجهای ناخوشایند یا غیرقابل پیشبینی سخن گفته میشود. از نظر معنایی، این واژه بار منفی دارد و مفهوم «ناپسند بودن» یا «عدم مطلوبیت» را منتقل میکند. در برخی متون، «نامرجو» به عنوان توصیفی برای امور غیرمنتظرهای که مطلوبیت ندارند نیز دیده میشود. این واژه بیشتر در سبک نوشتاری کلاسیک و متون ادبی و اخلاقی کاربرد داشته است. در زبان امروز کمتر استفاده میشود، اما درک آن برای فهم متون قدیمی اهمیت دارد. در مجموع، «نامرجو» به معنای هر امر نامطلوب، ناخواسته و غیرقابل انتظار در زبان فارسی به کار میرود.
نامرجو
لغت نامه دهخدا
نامرجو. [ م َ ج ُوو ] ( ص مرکب ) نامطلوب. نامترقب. مقابل مرجو: و موجب اوایل نامرجو و مظهر عواقب محمود چگونه است ؟ ( سندبادنامه ص 282 ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) نامطلوب ناخواسته:[ وموجب اوایل نامرجو و مظهر عواقب محمود چگونه است ] مقابل مرجو.
جمله سازی با نامرجو
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 برگیر ره بهشت و کوشش کن کاین نیست رهی محال و نامرجو
