لغت نامه دهخدا
منتین. [ م ِ ] ( ع ص ) ناخوش بوی. ج، مناتین. ( منتهی الارب ). بدبوی. ناخوش بوی. ج، مناتین. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به مناتین شود.
منتین
جمله سازی با منتین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 Machynlleth, مایستگ, منای بریج, مرثر تیدویل, میلفود هیون, مولد، فلینتشر, مونماوت, مونتگومری، پویس, منتین اش، روندا کنون تاو, Maesglas Miskin
