لغت نامه دهخدا
( مصیدة ) مصیدة.[ م ِص ْ ی َ دَ ] ( ع اِ ) مصید. دام و آنچه بدان صید وشکار کنند. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). دام و آنچه بدان صید کنند از دام و جز آن. ( دهار ) ( زمخشری ) ( از مهذب الاسماء ). و رجوع به مِصْیَد شود.
مصیدة. [ م َ دَ ] ( ع اِ ) مصید. دام و آنچه بدان صید و شکار کنند. ( ناظم الاطباء ). آنچه به وی صید کنند. ( از ( مهذب الاسماء ) ( منتهی الارب ). دام ( از رسن یا چوب ). ج، مصائد. ( زمخشری ): عاطوف، عطوف، عطاف؛ مصیده ای که چوب کج داشته باشد. ( منتهی الارب ). و رجوع به مَصید شود.
