مسحات
لغت نامه دهخدا
مسحات. [ م ِ ] ( ع اِ ) بیلی که به آن از زمین گِل کنند. بیلچه. ( غیاث ). رجوع به مسحاة شود.
مسحاة. [ م ِ ] ( ع اِ ) بیل آهنی و کلند. ( منتهی الارب ). بیل آهنین. ( دهار ). وسیله ای از آهن که زمین را بدان پاک کنند. ( از اقرب الموارد ). مسحات. مقحاة. مجرفة. بیلچه. خاک انداز. استام. خیسه. چمچه. کمچه. ج، مَساحی. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
جمله سازی با مسحات
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حال مسحات آخرین متوازیالاضلاع، با استفاده از اصل کاوالیری، مساحتی برابر با متوازیالاضلاعی است که از
💡 در برخی از مناسک مذهبی و سنتی، انجام مسحات بر روی نواحی خاص از بدن، نمادی از تطهیر و برکت شناخته میشود که ریشههای تاریخی عمیقی دارد.
💡 کتابهای قدیمی در مورد مسحات و روشهای مختلف استفاده از روغنهای معطر در مراسمهای آیینی، اطلاعات بسیار ارزشمند و جالبی را به پژوهشگران ارائه میدهند.
💡 برخی از پیروان ادیان مختلف معتقدند که مسحات صحیح میتواند به تقویت روح و آرامش قلب در زمانهای سختی و بحرانهای زندگی کمک شایانی کند.