لغت نامه دهخدا
لشکاجان. [ ل َ ] ( اِخ ) نام دهی جزء دهستان مرکزی بخش رودسر شهرستان لاهیجان، واقع در پنج هزارگزی جنوب رودسر. جلگه، معتدل، مرطوب، مالاریائی. دارای 926 تن سکنه شیعه. گیلکی و فارسی زبان. آب آن از نهر پل رود. محصول آن برنج و چای. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. این ده از دو محله بالا و پائین تشکیل شده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).