[ویکی اهل البیت] نمری منسوب به قبیله ی نمر بن قاسط و از اعراب عدنانی و شمالی بود. قعنب از شیعیان شهر بصره و از جمله یاران حسین بن علی علیه السلام بود که در قیام حسینی همراه حجاج بن بدر بصری (سعدی) نامه ی مسعود بن عمرو را از بصره به خدمت امام علیه السلام در مکه برد و نزد امام ماند و همراه آن حضرت از مکه به کربلا آمد و در روز عاشورا در اولین یورش همه جانبه ی لشگر عمر بن سعد، به آنها حمله کرد، بی پروا جنگید و خود را فدای امامش نمود. قعنب جزو آن گروه از یاران حسین بن علی بود که از امام دور نمی شد و مستقیماً در اطراف امام جنگ می کرد، در همان حمله ی اول شهید شد.
جمله سازی با قعنب بن عمرو نمری بصری
💡 محمد حنيفه از على (ع ) (483). روايت عبدالاعلى (484) و ابى الجارود (485) و ابىبصير از امام باقر (486) و روايت ابى خالد (487) و ابن حضرمى (488) و ابانبن تغلب (489) و مفضل بن عمرو (490) از امام صادق و...
💡 ايّها النّاس انّى دعوتكم الى الحقّ فتولّيتم عنّى و ضربتكم بالدرّة فاعييتمونى اما انّهسيليكم بعدى ولاة لايرضون منكم بذلك حتّى يعذّبكم بالسّياط و بالحديد فامّا انا فلااعذّبكم بهما انّه من عذّب النّاس فى الدّنيا عذّبه اللّه فى الاخرة و آية ذلك ان ياتيكمصاحب اليمن حتّى يحلّ بين اظهركم فياءخذ العمّال وعمّال العمّال رجل يقال له يوسف بن عمرو و يقوم عند ذلكرجل منّا اهل البيت فانصروه فانّه داع الى الحقّ
💡 ابو سفيان چون از چنين تصميمى آگاه شد، (ضمضم بن عمرو غفارى ) را براىدادرسى به مكه فرستاد، قريش همداستان آماده دفاع ازمال خويش شدند و از اشراف قريش كسى جز (ابولهب ) باقى نماند كه براى جنگبيرون نرود.
💡 از طريق عامه، خبر داد مرا ابوصالح سهل بن محمّد طرطوسى قاضى كه وارد شد بر مااز شام در سنه 340، گفت: خبر داد مرا ابوفروة زيد بن محمّد الرهاوى. گفت: خبر داد مراعمار بن مطر. گفت: خبر داد ابوعرانه از خالد بن علقمه از عبيدة بن عمرو وسلمانى. گفت: شنيدم عبداللّه بن جناب بن الارث كشته شده خوارج كه مى گفت: خبر داد مرا سلمانفارسى و براء بن عازب كه هر دو از ام سليم روايت كردند.
💡 (نعيمان بن عمرو انصارى ) از قدماى صحابه پيامبر صلى الله عليه و آله و مردىمزاح و شوخ بوده است نوشته اند: روزى عربى از عشاير به مدينه آمد و شتر خود راپشت مسجد خوابانيد و به مسجد وارد شد و به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد.
💡 نامه رسان پيامبر اسلام را كشتند. اين جنايت با هيچ يك ازاصول اخلاقى و انسانى تطبيق نمى كرد. رسول محترم اسلام (ص ) از ناجوانمردى روميانسخت برآشفت و براى حارث بن عمير كه بدست شرحبيل بن عمرو غسانى در اراضى شام كشته شده بود، افسرده خاطر گرديد و تصميم بهانتقام گرفت و مقدمات جنگ موته فراهم گشت.
