شور با پز

شورباپز. [ پ َ ] ( نف مرکب ) مَرّاق. ( دهار ). پزنده شوربا. که شوربا پزد.

مراق پزنده شوربا

💡 دوم: جنبه تصميم گيرى در امور اجتماعى كه مربوط به مقام ولايت زعامت و حكومت آنحضرت است و نه جنبه تبليغ حكم الهى و اين همان مقام و منصبى است كه در آيه كريمه(...وَ شاوِرْهُمْ فِى الاَْمْرِ فَاِذا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ...)(195)، بدان اشاره شده استكه در آن ديگران را در شور با رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله شركت داده است، ولىحق تصميم گيرى را به خود آن حضرت واگذار نموده تا پس از شور، تصميم قطعىبگيرد و با توكّل بر خدا فرمان صادر كند. و آيه كريمهشامل هر دو نوع از فرمانهاى رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله مى باشد (فرمان حكمى،فرمان حكومتى ) و مدلول التزامى وجوب اطاعت در نوع دوم، ثبوت منصب ولايت رهبرى ورياست كشور اسلامى است؛ زيرا جز ولى امر نمى تواند درباره امور اجتماعى تصميمبگيرد و بدان فرمان صادر كند.

💡 صورت دوم: مواردى است كه در قانون اساسى ملّتها به طوركامل پيش بينى نشده و يا رخداد تازه اى است كه بايد تصميم تازه اى در باره اشگرفته شود، در اين صورت است كه مساءله ((شور)) وتبادل نظر ضرورى است لذا در جهان امروز براى چنين امورى،تشكيل ((مجلس شورا)) را لازم دانستند و وكلا پس ازتبادل نظر، راءى اكثريّت را مقدّم خواهند داشت و در حكومتهاى اسلامى، جنبه هاى فقهىموضوع بايد با نظر متخصّص (مجتهد) بررسى شود و از جنبه هاى ديگر مانند اقتصادى، سياسى، اجتماعى، به وسيله شور با افراد متخصّص ديگرحل خواهد شد و اگر جز اين باشد به صورت صحيحى در نخواهد آمد و اين به معناىاحتكار نيست، بلكه جنبه تخصّصى دارد.