سید ابوالقاسم موسوى دامغانى

سید ابوالقاسم موسوی دامغانی از روحانیان، طلاب و چهره‌های مذهبی معاصر ایران بود که در خانواده‌ای مذهبی و قرآن‌دوست در روستای حسن‌آباد از توابع دامغان به دنیا آمد. او فرزند سید محمد بود که خود از فعالان تعلیم قرآن و تربیت دینی در منطقه محسوب می‌شد و نقش مهمی در شکل‌گیری فضای معنوی خانواده داشت. جد او نیز از معلمان قرآن بود و سال‌ها در مناطق مختلف به آموزش و برگزاری جلسات قرائت قرآن اشتغال داشت. سید ابوالقاسم از کودکی به علوم اسلامی علاقه‌مند بود و پس از طی دوران ابتدایی، در نوجوانی وارد حوزه علمیه دامغان شد. او در ادامه برای تکمیل تحصیلات دینی خود به قم مهاجرت کرد و در مدرسه حجتیه به تحصیل و تهذیب نفس پرداخت. در همان دوران، لباس روحانیت بر تن کرد و فعالیت‌های تبلیغی خود را در مناطق مختلف آغاز نمود. وی برای تبلیغ دین اسلام به روستاها و مناطق دورافتاده سفر می‌کرد و با وسایل ساده مانند دوچرخه به تبلیغ معارف دینی می‌پرداخت. او از شیفتگان امام خمینی(ره) بود و ارتباط معنوی و علمی نزدیکی با فضای فکری حوزه علمیه قم و شخصیت‌های دینی زمان خود داشت. در برخی گزارش‌ها، از او به عنوان فردی با روحیه جهادی، ساده‌زیست و فعال در عرصه تبلیغ دین یاد شده است که در مسیر خدمت به اسلام تلاش می‌کرد. در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۶۴، هواپیمای مسافربری حامل او و گروهی از یاران انقلاب در نزدیکی اهواز هدف حمله جنگنده‌های رژیم بعث عراق قرار گرفت. این حمله منجر به سقوط هواپیما و شهادت همه سرنشینان آن شد که تعداد آنان بیش از چهل نفر از بهترین نیروهای انقلابی و همراهان امام خمینی(ره) گزارش شده است. در این حادثه، سید ابوالقاسم موسوی دامغانی نیز به همراه شاگردش و دیگر همراهان به فیض شهادت رسید.

دانشنامه اسلامی

[ویکی اهل البیت] سید ابوالقاسم داود الموسوی، معروف به موسوی دامغانی، فرزند سید محمد است و در سال 1323 ه.ش در روستای حسن آباد از توابع دامغان در خانواده مذهبی و شیفته اهل بیت علیهم السلام متولد شد.
جد ابوالقاسم مرحوم کربلایی سید حاجی بود که ابتدا در خور و بیابانک زندگی می کرد، اما بر اثر ظلم و ستم خوانین، از آن جا کوچ کرد و پس از طی، حدود 300 کیلومتر راه کویر، به حسن آباد رسید و در آن جا مقیم شد. او از استادن قرآن در منطقه بود و سالیان متمادی به تعلیم کتاب الهی برگزاری جلسات قرائت قرآن اشتغال داشت.
سید محمد، پدر سید ابوالقاسم پس از چهل سال اشتغال به کشاورزی در روستای حسن آباد، به شهر مقدس قم مهاجرت نمود و به پیروی از پدر بزرگوارش مرحوم سید حاجی، در این شهر به تعلیم قرآن مشغول شد. سید محمد، با این که در این اواخر از یک چشم نابینا شد، بیش از 85 سال از عمر شریفش می گذرد، باز هم سعی می کرد اوقات زندگیش را با تعلیم قرآن به جوانان و نوجوانان روشنی بخشد.
از وی سه فرزند پسر به نام های سید جعفر (سالیان طولانی است در مدرسه فیضیه در خدمت علما و روحانیان می باشد) شهید ابوالقاسم (این نوشتار در یاد و خاطره او به رشته تحریر درآمده است) و سید ابوالفضل (در شورای سیاست گذاری ائمه جمعه، در تهران مشغول به خدمت است) به یادگار مانده است.
سید از کودکی طبعی بلند و همتی والا و علاقه ای شدید به فراگیری علوم اسلامی داشت، بدین جهت، پس از گذراندن دوران ابتدایی تحصیل در حسن آباد، در سال 1337 ه.ش و در حالی که بیش از 14 سال نداشت، به دامغان آمد و در یکی از مدارس علمیه آن شهر، مشغول تحصیل شد.
سید ابوالقاسم در سال 1341 ه.ش برای ادامه تحصیل عازم قم شد، و در مدرسه حجتیه، ساکن گردید. در همین سال لباس مقدس روحانیت به تن کرد و سفرهای تبلیغی اش را آغاز نمود. او سعی داشت به مناطقی سفر کند که کمتر کسی بدانجا می رود. لذا با دوچرخه به روستاهایی می رفت که حتی از جاده نیز محروم بودند. وی از ابتدای ورود به شهر مقدس قم، شیفته حضرت امام خمینی گشت تا آن جا که مرتب به بیت ایشان رفت و آمد می کرد و اکثر شب ها به نماز جماعت آن حضرت حاضر می شد.
سید ابوالقاسم موسوی در طول ایام تحصیل از محضر اساتید و علمای بزرگواری بهره مند گردید که اسامی بعضی از آن ها چنین است:
وی در سال 1322 ه.ش در بخش اشتهارد از توابع شهرستان کرج متولد شد. پس از پایان دوره متوسطه وارد حوزه علمیه گردید و به درجه اجتهاد نائل آمد. او قبل از پیروزی انقلاب اسلامی، با تحصیل و تدریس در حوزه علمیه قم، تبلیغ و ارشاد مردم و تألیف چند جلد کتاب، خدمت ارزنده ای به اسلام و مسلمین نمود، و پس از پیروزی انقلاب در سمت حاکم شرع دادگاه انقلاب اسلامی کرج و امامت جمعه اشتهارد و نمایندگی مردم کرج در مجلس شورای اسلامی، مشغول به خدمت گردید و عاقبت در تاریخ 1364/12/1 با حمله دردمنشانه دو جنگنده رژیم بعث عراق به هواپیمای مسافربری حامل وی و شاگردش شهید موسوی و پیش از چهل تن از بهترین یاران امام و انقلاب، در نزدکی اهواز، به فیض شهادت رسید.