سبک گرایی

💡 ویژگی‌های مختلفی وجود دارد که پست مدرن بودنِ یک هنر را بما نشان می‌دهد. استفاده از واژه‌های برجسته به عنوان عنصر مرکزی هنری، کلاژ (چسبانه‌کاری)، ساده گرایی(مینیمالیسم)، تخصیص، هنر اجرا، بازیافتِ سبک‌ها و تم‌های گذشته در یک بستر مدرن امروزی، همچنین مانع گسست میان هنرهای زیبا و هنرهای برجسته و کم فرهنگی و فرهنگ عامه است.

💡 این تصویر گرایی ممکن است که به صورت نقاشی یا ساخت مجسمه باشد و این اصلاح به‌طور کلی از قرن ۱۹ به هنرمندانی که در این سبک و فرمت فعالیت می‌کنند نسبت داده می‌شود. نقاش یا مجسمه‌سازی که دستمایه و الگوی اثر خود را از حیوانات می‌گیرد و با خلق یک تابلو یا تندیس به آن هویت و جان می‌بخشد.

💡 سبک گرایی در تصمیم‌گیری‌های سیاسی می‌تواند منجر به بروز بحران‌های اجتماعی گسترده و از دست رفتن اعتماد عمومی نسبت به نهادهای حاکمیتی شود.

💡 برخلاف نگاه جدی و علمی، سبک گرایی در مواجهه با مسائل پیچیده اقتصادی باعث می‌شود که راهکارهای سطحی و ناکارآمدی توسط سیاستمداران اتخاذ گردد.

💡 برخی منتقدان معتقدند که سبک گرایی در روابط بین‌الملل باعث تضعیف جایگاه کشورها در عرصه‌های استراتژیک و دیپلماتیک جهانی می‌شود.