لغت نامه دهخدا
روزه خوری. [ زَ / زِ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) روزه خوردن. عمل روزه خوردن.
روزه خوری. [ زَ / زِ خوَ / خ ُ ] ( حامص مرکب ) روزه خوردن. عمل روزه خوردن.
روزه خوردن. عمل روزه خوردن
💡 نان برای او خوری با روزه همسنگی کند خواب بهر او کنی کمتر نباشد از نماز