رفتار با همسر در سیره نبوی

[ویکی فقه] جلالت و عظمت مقام شامخ رسالت، هرگز مانع آن نبود که پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) از همسران خویش، فاصله روحی گرفته باشد یا میان خود و همسران حدود و شرایطی قائل شود؛ بلکه مهر، عطوفت و احترام به مصالح خانوادگی او به حدی بود که گاهی برخی از همسران را به سوء استفاده از رفتار انسانی و ملکوتی آن حضرت وامی داشت.
درباره خصوصیات روحی، سجایای اخلاقی و جزئیات رفتار و گفتار یک فرد، هیچ کس نمی تواند، همانند همسر و شریک زندگانی اش داوری کند؛ زیرا در فراز و نشیب های زندگی با وی همراز و همراه بوده است. یکی از همسران رسول خدا (صلی الله علیه و آله وسلّم) که اغلب در حضور و مصاحبتش بوده است، در یک جمله کوتاه و فشرده، تصویر رسایی از زندگی داخلی و خانوادگی آن بزرگوار ترسیم کرده است که گویای حقایق بسیاری است. عایشه گوید: «رفتار خانوادگی او نسخه کاملی از تعالیم قرآن بود.»
عطوفت و مهربانی با همسر
جلالت و عظمت مقام شامخ رسالت، هرگز مانع آن نبود که از همسران خویش، فاصله روحی گرفته باشد یا میان خود و همسران حدود و شرایطی قائل شود؛ بلکه مهر، عطوفت و احترام به مصالح خانوادگی او به حدی بود که گاهی برخی از همسران را به سوء استفاده از رفتار انسانی و ملکوتی آن حضرت وامی داشت. روزی حفصه به پدرش شکایت کرد و هر دو پیش پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) رفتند. عمر علت اختلاف را پرسید و حضرت به حفصه فرمود: «بگو؛ ولی جز حق چیزی نگو.»
خوش رفتاری با همسر
اگر پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) از یکی از همسران خود ناسازگاری می دید، سریع خشم نمی گرفت؛ بلکه از راه های مختلف می کوشید، او را متوجه اشتباه خود کند. آن حضرت به تناسب مورد از راه مخصوص آن استفاده می کرد؛ مثلاً گاه با قطع مراوده و گاه با قطعِ تکلم به طور موقت، مسئله را حل می کرد؛ اما اگر احساس می کرد همسرش به دلیلی از او ناراحت شده است با کمال بزرگواری از وی عذرخواهی و ناراحتی او را بر طرف می کرد.
← روایات خوش رفتاری با همسر
...