لغت نامه دهخدا
رجم ملک. [ رَ م ِ م َ ل ِ ] ( اِخ ) ( به معنی دوست سلطان ) یکی از اسیرانی که فرستاده شدند که در هیکل در حضور خداوند نماز گزارند. ( قاموس کتاب مقدس ).
رجم ملک. [ رَ م ِ م َ ل ِ ] ( اِخ ) ( به معنی دوست سلطان ) یکی از اسیرانی که فرستاده شدند که در هیکل در حضور خداوند نماز گزارند. ( قاموس کتاب مقدس ).
بمعنی دوست سلطان یکی از امیران که فرستاده شدند که در هیکل در حضور خداوند نماز گذارند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یا بده فرمان غلامی را که گوید اهل ملک باکلوخ و سنگ رجم این تن ملعون کنند