ابوبشر ورقاء بن عمر شیبانی یشکری کوفی مروزی

[ویکی فقه] ابوبشر ورقاء بن عمر بن کلیب شیبانی یشکری کوفی مروزی (متوفای حدود ۱۶۰)، از مفسران قرن دوم و محدث بوده است.
ابوبشر ورقاء بن عمر بن کلیب شیبانی یشکری کوفی مروزی (متوفای حدود ۱۶۰) محدث و مفسر که در درجه اول بر تفسیر مجاهد به روایت عبدالله بن ابی نجیح تکیه دارد.
توصیف اثر تفسیری ورقاء
علما، تفسیر او را به خوبی وصف کرده اند. طبری و ثعلبی در تفسیر خود از آن بهره گرفته اند. ذهبی او را به پیشوا و حجت و شیخ اهل سنت یاد کرده است. احمد بن حنبل و یحیی بن معین، تفسیر او را که به واسطه ابن ابی نجیح از مجاهد گرفته است، بر تفسیر شیبان که از قتاده گرفته، ترجیح داده اند.
ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج۱۱، ص۱۱۴، شماره ۲۰۰.
۱. ↑ ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، تهذیب التهذیب، ج۱۱، ص۱۱۴، شماره ۲۰۰.
...

💡 ابو عبداللّه يعنى ابن عياش، مصنّف كتاب گفت: سؤال كردم از ابوبكر محمّد بن عمر جعابى از اين ام سليم و خواندم بر او اسناد حديث عامهرا. و طريق او را مستحسن شمرد، يعنى راويهاى او را مدح و توثيق كرد و طريق اصحاب مارا و شناساند ابوصالح قاضى طرطوسى را و گفت: (او، ثقهعدل حافظ بود.)

💡 و علاوه بر اين كمالات و فضائل او داراى طبع شعر هم بود و بعضى از اشعار او در كتاب(( (معجم شعراء الطالبيين ) )) آمده است (868) عيسى، در سن جوانى و پيرى ازراويان حديث و جويندگان آن بود (869) او رواياتى را از پدرش زيد بن على(عليهماالسلام ) و امام صادق (عليه السلام ) و عبداللّه بن محمّد و سفيان و مالك بن انس وعبداللّه بن عمر عمرى، و امثال آنان كه عددشان بسيار است روايت كرده است.(870)

💡 در تاريخ ابن عساكر آمده است: عبدالله بن عمر در ملك خودش بود كه شنيد امام حسين (ع ) عازم عراق است. پس شتابان فاصله سه شب راه ميان خود و او را طى كرد و به او رسيد و وى را از حركت به سوى عراق نهى فرمود. اما آن حضرت نپذيرفت. پس فرزند عمر، حسين (ع ) را در آغوش ‍ كشيد و گفت: از آن جهت كه كشته مى شوى، تو را براى هميشه بدرود مى گويم ! (129)