ابن نور

[ویکی فقه] اِبْنِ نور، نظام الدین یحیی بن حکیم نورالدین عبدالرحمن جعفری طیاری معروف به ابن نور یا ابن حکیم (۶۸۵-۷۶۰ق/۱۲۸۶-۱۳۵۹م)، موسیقی دان، خطاط، محدث و شاعر سده ۸ق/۱۴م است.
وی در بغداد متولد شد. پدر او نورالدین چشم پزشکی ماهر و ثروتمند بود و ابن نور با استفاده از امکاناتی که پدرش فراهم آورده بود، به تحصیل پرداخت. ابن نور خوشنویسی توانا بود و به ویژه کوفی و مَعقلی را در کمال استادی می نوشت. برای انجام فریضۀ حج به مکه رفت و مقارن دوران زمامداری ملک ناصرالدین محمد بن قلاوون دهمین فرد از ممالیک بحری مصر از آن جا رهسپار مصر شد و یک چند در قاهره و آنگاه مدتی در دمشق در خدمت نجم الدین وزیر به سر برد و با کسب فیض از مشایخ آن دیار به زادگاه خود، بغداد بازگشت و اندکی بعد در آن جا درگذشت. سال درگذشت او را به اختلاف ٧٦٠/١٣٥٩م یا ٧٦١ق/١٣٦٠م و حتی بعد از ٧٧٠ق/ ١٣٦٩م نوشته اند که شاید دو قول نخستین به حقیقت نزدیک تر باشد.
در خوشنویسی
در آغازِ کار در بغداد به خطاطی و نوشتن احکام دیوانی اشتغال ورزید.
در حدیث
وی به گردآوری حدیث علاقۀ بسیار داشت و بدین منظور به دمشق و قاهره سفر کرد. اگر چه اثری در این رشته از او به جای نمانده است، با این همه می توان او را محدث شناخت.
در ادب
...

💡 آیه یا آیات نور به آیات ۳۵ تا ۳۸ سورهٔ نور گفته می‌شود. در بحث روایی این آیات در المیزان احادیثی روایت شده که مصداق این آیات را اهل بیت پیامبر می‌داند و «مِشکاة» را همانا فاطمهٔ زهرا؛ و در ادامه آمده که منظور از بیوت در این آیات بیت انبیا است که بیت علی و فاطمه نیز یکی از آن‌هاست. در روح‌المعانی نیز در توضیح آیهٔ ۳۶ و دربارهٔ بیوتِ مطرح‌شده در آن، روایتِ بیتِ انبیا نقل شده‌است. ابن مَغازِلی در مناقب، حدیثی از موسی کاظم نقل می‌کند که در آن، مراد از «مِشکوٰة» و «کَوکَبٌ دُرّیٌّ» فاطمه زهرا بیان شده‌است.

💡 به همين دليل در پاره اى از روايات وارد شده كه پيامبر دستور داد دو نفر از اسيران جنگبدر را به نام (عقبة ابن ابى معيط) و (نضر بن حارث ) را بهقتل برسانند. و هيچ گونه فدائى از آنان نپذيرند. (تفسير نور الثقلين جلد 2 صفحه135)