ابن طحان عبدالعزیز بن علی

[ویکی نور] ابوالأصبع و ابوحمید عبدالعزیز بن علی بن محمد بن سلمة بن عبدالعزیز سماتی إشبیلی مقری معروف به ابن طحان از علمای قرائت در قرن ششم هجری است.
او در سال 498ق در إشبیلیه به دنیا آمد. و در سال 561ق در حلب از دنیا رفت.
آموختن قرآن کریم و حدیث را زیر نظر اساتید زمانش آموخت و در صدر إقراء نشست. او سپس برای طلب دانش به فاس و مراکش رفت. حج به جا آورد و پس ازآن راهی عراق شد. گروهی در سال 559ق در واسط قرائات را بر وی خواندند. وی به سمت مصر و شام رفت و در حلب سکنی گزید.
ابن طحان، عبدالعزیز بن علی، شرح کتاب الأنباء فی تجوید القرآن، شرح و تحقیق فرغلی سید عرباوی، مکتبة اولاد الشیخ للتراث، الجیزة، 2009م.
شرح کتاب الأنباء فی تجوید القرآن
الغایة فی القراءات العشر (و یلیه ما اتفق لفظه و أختلف معناه فی القرآن العظیم، و یلیه المقدمة فی أصول القراءات)

💡 عبدالعزیز بن مروان (عربی: عبد العزيز بن مروان بن الحكم، آوانگاری: ʿAbd al-ʿAzīz ibn Marwān ibn al-Ḥakam; درگذشته ۱۲ مه ۷۰۵ میلادی - ۸۶ قمری) فرمانروای مصر در دوران خلافت اموی بود.

💡 امیر سلطان بن عبدالعزیز بن عبدالرحمن آل سعود (۵ ژانویه ۱۹۳۱ – ۲۲ اکتبر ۲۰۱۱) ولیعهد، نایب رئیس هیئت وزیران، وزیر دفاع و هوانوردی و بازرس کل عربستان سعودی، پانزدهمین فرزند «عبدالعزیز آل سعود» بنیانگذار عربستان جدید و برادر ناتنی ملک عبدالله پادشاه سابق عربستان سعودی بود.