ابوالحسن علی بن عبدالعزیز جرجانی

[ویکی فقه] جرجانی، ابوالحسن علی بن عبدالعزیز، ادیب، شاعر، فقیه و قاضی شافعی و متکلم معتزلی قرن چهارم است.
تاریخ دقیق تولد او مشخص نیست، اما بنا بر نقل یاقوت حموی از حاکم نیشابوری، وی در ۳۳۷ که همراه برادرش ابوبکر به نیشابور رفت، در حدود سن بلوغ بوده است؛ بنابراین، می توان سال ولادت او را حدود ۳۲۲ در نظر گرفت.جرجانی از کودکی به مناطق متعددی، از جمله عراق و شام، سفر کرد و به کسب علم و ادب پرداخت تا اینکه به شهرت رسید. ثعالبی نظم و نثر و خوشنویسی او را ستوده است.
شعر جرجانی
در برخی منابع نیز شعر وی تحسین شده است. ادیب مشهور، عبدالقاهر جرجانی، از اینکه شاگرد ابوالحسن بوده به خود می بالیده و در آثارش از وی به بزرگی یاد کرده است.
علمیت
وی را جامع فقه شافعی و کلام معتزلی دانسته اند. نام او در طبقه پنجم فقیهان شافعی ذکر شده است. جرجانی پس از کسب شهرت در علم و ادب، از خواص و نزدیکان صاحب بن عَبّاد (متوفی ۳۸۵)، ادیب و وزیر مشهور آل بویه، شد. او به صاحب بن عبّاد، ارادت و علاقه بسیار داشت و در اشعاری او را مدح کرده و صاحب نیز در اشعاری، مقام علمی و ادبی و اخلاقی وی را ستوده است.
مقام قضاوت
...